Þarký Sözleri

Dürüldü göðün ýþýðý
Sokuldu karanlýðýn koynuna
Güneþ çekti örtüyü üstüne
Kalmadý hükmü, büründü topraðýn rengine Vakit yatsý
Ayak sesleri silik sokaklarda
Bitti gün, bitti telaþ
Adým adým geceye yaslanýyor zaman
Çekiliyor her can kendi kabuðuna

Ey insan!
Bölünmüþtü gün, Son dilim diyor an!
Önce, minarelerin ýþýklarý asýlýyor karanlýða
Sonra günün, belki ömrün son ezaný
Merhamet barýndýrýyor makamý.

Vakit yatsý
Sessizlik ve huzur yayýlýyor önce ve sonra ebedi huzura davet
Þefkatle emaneti teslim ediyor bülbüller
Äžafur olan O, Veli olan O býrakmýyor aciz kulunu
Ve bir kez daha, gel salaha, gel felaha diyor
Gel besmeleyle büyü
Gel secdelerde yüksel
Gel eðildikçe rükularda yücel
Eþhedüenla ilahe illallah
Gel, bu kapýnýn kölesi, boyunduruða girmez, hürdür diyor
Ey ruhuna üflenmiþ olan!
Ey nefesi emanet kýlýnan!
Gece nasýl örttüyse üstünü, toprak da örtecek,
Kalacaksýn dokuz tahta altýnda kimsesiz, çaresiz karanlýklarda
Bir düþ olacak dokunduðun, soluduðun, sevdiðin…
Anýmsatýnca gördüðün mezar taþý, duyduðun salâ
Kapatýyorsun gözlerini, kulaklarýný
Korkuyorsun, ürküyorsun
Ne varsa oyalandýðýn daha sýký sarýlýyor, kendinden kaçýyorsun
Ama merhamet ediyor seni Halk eden
Gel, kabrini kandille donat secdelerde diyor

Ey ölümlü can!
Görüp de anlamaz, hayran olmaz mýsýn kudrete?
Önce karaya boyar, sonra ayý asar, yýldýzlarla süsler göðü
Ayýn þavký vururken yüzüne zikrullah düþme mi kalbine?
Düþmez mi aciz aklýna ölüm, gidiþ… Ve kulluðun? Ve boþluðun, yanýlmýþlýðýn…?
Þaþýracaksýn. Anlamayacaksýn annenin koynundan, topraðýn koynuna ne zaman, nasýl geçtiðini
Kaldýr baþýný bak
Ya bu karanlýk kalkmazsa üstünden, hazýr mýsýn?
Belki güneþ doðacak ama ya sen, altýnda olacak mýsýn?
Ýþte gece. Bilmezsin, Üstüne çektiðin yorgan mý, toprak mý?
Kabre sokulur gibi döþeðine, döþeðine sokulur gibi kabre sokulacaksýn…

Vakit yatsý
Ýhlaslarla, Fatihalarla çalýnacak kapý
Ve diz kýrýlacak; dinlensin, duysun diye kalbini, hesap yapsýn ince ince, aklamak için vicdanýný ter düksün diye beþer, yaratýlmýþ gecenin sofrasýna

Yol uzun, çetin zifirde þafaðý beklemek
Karanlýðýn göðsünden emerek sabah etmek
Ey kul etme kendine ziyan
Yalnýzlýða dayayacaksýn baþýný
Kabrin provasý uyku diye gömüldüðün, yarý ölüm

Vakit yatsý
Belki son davet belki son varýþ
Mahkeme-i Kübra'ya uyanmak için belki bu son yatýþ

Vakit yatsý
Vaktin hayr olsun
Ey her uykuyu ölüm bilen can

Gel tekbirlerle gel secdelerle gel gel tekbirlerle gel secdelerle
Gel zikrullahla gel huzur burda gel zikrullahla gel huzur burda
Vakit yatsýdýr son davet vakit yatsýdýr bitti gün